ഞായറാഴ്ച നമ്മടെ നാട്ടിലൊക്കെ കോഴി കൂവുന്നത് ഒരു 10 – 10.30 ആകുംബോളായതു കൊണ്ട് എഴുനെല്ക്കാന് ലേറ്റ് ആകും. ഈ കോഴി കളുടെ ഒരു കാര്യമേ ഒന്നു നേരത്തെ കൂകി കൂടെ... എനിക്കാണെങ്കില് താമസിച്ചു എഴുനെല്ക്കുന്നത് ഇഷ്ടമേ അല്ല(പാവം ഞാന്). പതിവുപോലെ എഴുന്നേറ്റു ഫുഡ് അടിച്ചിട്ട് വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോളാണ് എന്തോ വാങ്ങുന്ന കാര്യമോര്ത്തത്. അങ്ങിനെ വേഗം റെഡിയായി പതിയെ പുറത്തേക്കു വെച്ച് പിടിച്ചു. പെട്ടെന്നാണ് വലിയൊരു ക്യൂ കണ്ണില് പെട്ടത്, എന്നിലെ അലാറം ഉറക്കെ അടിച്ചു “ഈശ്വരാ ഇന്ന് Monday ആണോ???”. കാരണം ഞങ്ങള് IT Professionalists ന്റെ ഒരു നീണ്ട നിര എല്ലാ mon-Friday അവിടെ കാണും. ഞാന് ഒന്നുകൂടി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി അല്ല ഇതു കാക്കി വസ്ത്രധാരികള് ആണു. ഇവരെന്താ ഇവിടെ എന്ന് മനസ്സില് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മെല്ലെ ആവരുടെ അടുത്തൂടെ നടന്നു നീങ്ങി. അപ്പോള് അതാ വീണ്ടും കുറെ പേര്കൂടി. അപോ എന്നിലെ അലാറം വീണ്ടും അടിച്ചു ““Anna Hazare” യ്ക്ക് സപ്പോര്ട്ട് നു എല്ലാവരും ഒരേ തരം ഡ്രസ്സ് കോഡ് ധരിച്ചു റാലി നടത്തുന്നു എന്ന് എവിടെയോ കേട്ടു, ഇനി ഇപോ അതിന്റെ ആളുകള് വല്ലതും ആണോ???”. എങ്ങനെ കുറെ ഊഹാപോഹങ്ങളുമായി വീണ്ടും ഞാന് നടന്നു അവരുടെ അടുത്തെത്തി അപ്പോള് കാര്യം കുറച്ചു കൂടി വ്യെക്തമായി ഇവര് കോടിക്ക് പകരം കയ്യില് പിടിചെക്കുന്നത് ലാത്തി ആണു. ഇപ്പോള് എല്ലാം മനസിലായി ഇതു പോലീസ് തന്നെ... പക്ഷെ ഇവരെന്താ എന്റെ വീടിന്റെ അടുത്ത്?? എന്റെ നോട്ടവും പരുങ്ങലും കണ്ടപ്പോള് അവര് എന്നെ നിരീക്ഷിക്കാന് തുടങ്ങി. ഈശ്വരാ ഭാഷ പോലും അറിയാത്ത നാടാണ് എങ്ങാനും പിടിച്ചാല് ഇറങ്ങി പോരാന് ഒരു വഴിയും ഇല്ല. ഞാന് പെട്ടെന്ന് മൊബൈലില് ആദ്യം കിടന്ന നമ്പര് കുത്തി സംസാരിക്കാന് തുടങ്ങി. അങ്ങനെ ഒരു വിധം ഞാന് അവരുടെ ഇടയില് നിന്നും രെക്ഷപെട്ടു കടയിലെത്തി. എന്നിട്ടും ഇവരെന്താ ഇവിടെ എന്ന ആകാംഷ അടങ്ങാത്ത എന്റെ മനസ് ഞാന് അറിയാതെ വീണ്ടും അവരെ നീരിക്ഷിക്കാന് തുടങ്ങി. വഴിയെ പോകുന്ന പാവം റിക്ഷാക്കാരനെ വരെ തീവ്രവാദിയെ പോലെ നോക്കുന്നതുകണ്ടപ്പോള് സങ്കടവും തോന്നി. ശെരിക്കുമുള്ള തീവ്രവാദികളെ “അതിഥി ദേവോ ഭവ ” എന്ന രീതിയില് പരിരെക്ഷിക്കുമ്പോള്, ഉപജീവനത്തിന് തന്നെക്കാള് ഇരട്ടി ഭാരം ഉള്ളവരെ വലിച്ചു കൊണ്ട് നാട് മുഴുവന് റിക്ഷ ചവിട്ടുന്നവരെ നോക്കുന്ന നോട്ടം കണ്ടാല് ദൈവം പോലും സഹിക്കില്ല. അതൊക്കെ പോട്ടെ... ഞാന് എന്റെ കാര്യതിലെക്ക്ക് വരാം. എന്താ ഇവിടെ നടക്കുന്നെ എന്നറിയാന് ആകാംഷയൊടെ ഞാന് അറിയാവുന്ന ഭാഷയില് കടക്കാരനോട് ചോദിച്ചു. അപ്പോള് ആണു അറിയുനത് ഇതു നമ്മുടെ പ്രധാനമന്ത്രി വരുന്നതിന്റെ ഭാഗമായുള്ള സുരെക്ഷാസേനകള് ആണു. എന്തോ കാണാം എന്ന വല്യ പ്രതീക്ഷയോടെ നിന്ന എന്റെ മനസ് ഒരു മന്നാങ്കട്ട പോലെ അലിഞ്ഞു പോയി. ഇനി ഇവിടെ നിനിടു കാര്യമില്ല ഞാന് മെല്ലെ എന്റെ വീടിലെക്കുള്ള വഴിയിലേക്ക് നടന്നു കൊണ്ട് മനസ്സില് പറഞ്ഞു “നാല് കൊല്ലം കഴിയുമ്പോള് മന്ത്രി ആയേക്കാവുന്ന ആളാണ് വരുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില് പോലും ഞാന് അവിടെ നിന്നേനെ”! എന്തായാലും ഒരു ഗൂര്ഖ മാത്രം ഫിസില് അടിച്ചു പോകുന്ന വഴിയില് എത്രയും പോലീസകാരെ കൊണ്ട് നിര്താനെങ്കിലും പ്രാധാനമാന്ത്രിക്ക് സാധിച്ചു എന്നതില് എനിക്ക് വളരെ അധികം അഭിമാനം തോന്നി.
